Porn Movies Από Horror Movies

Τσόντες εμπνευσμένες από horror movies λοιπόν και με μία σύντομη έρευνα που έκανα στο διαδίκτυο διαπίστωσα ότι δεν είναι και λίγες αυτές οι τσόντες που κανιβάλισαν το story γνωστών ταινιών τρόμου. Στη σημερινή ανάρτηση θα αναφερθούν αυτές που μου έκαναν περισσότερη εντύπωση και οι οποίες βασίζονται στις πιο γνωστές ταινίες τρόμου. Ξεκινάω με το Evil Head.

Εδώ και μόνο από τον τίτλο πέφτεις κάτω από τα γέλια.. Το Evil Dead σε μία πιο sexy version και όποιος αντέξει.

Κανόνες Επιβίωσης Στα Horror Movies

Οδηγίες προς τους αναγνώστες του Bloody Fever βγαλμένες μέσα από την παρακολούθηση αρκετών ταινιών τρόμου. Διαβάστε και ρουφήχτε τη κάθε μου λέξη αν θέλετε να επιβιώσετε σε περίπτωση που βρεθείτε μέσα σε ένα δάσος και ένας serial killer σας κυνηγάει για να σας σκοτώσει.

Κανόνας 1. Αν ανήκεις στην κατηγορία της super sexy γκόμενας ή του αστειούλη της παρέας(κάποιοι κακεντρεχής θα σε έλεγαν και ο μαλάκας της παρέας) τότε τα ψωμιά σου σε περίπτωση που έρθεις αντιμέτωπος με ένα serial killer είναι λιγοστά. Για την ακρίβεια συγκαταλέγεσαι στα πρώτα θύματα του.

Κανόνας 2. Το τρέξιμο ειδικά στο δάσος δεν είναι και η καλύτερη ιδέα καθώς κατά 99,9999999999 τις εκατό κάπου θα σκουντουφλήσεις και θα σωριαστείς φαρδύς πλατύς στο έδαφος συνήθως και με ένα ελαφρύ στραμπούληγμα στο πόδι.

Κανόνας 3. Ποτέ μην πεις ότι επιστρέφω σε λίγο. ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙΣ! Θες να το πεις ειρωνεία της τύχης;, ο serial killer σε περιμένει στην επόμενη γωνία ή στο επόμενο δέντρο εξαρτάται που βρίσκεσαι.

Κανόνας 4. Αν κατά τύχη έχεις πετύχει τον serial killer και τον έχεις αφήσει αναίσθητο τότε τελείωνε ολοκληρωτικά μαζί του. Μαχαίρωσε τον ξανά και ξανά, κόψε του το κεφάλι, βράσε τον σε καυτό νερό. Κάνε κάτι! Γιατί διαφορετικά να είσαι σίγουρος ότι θα επιστρέψει.

Κανόνας 5. Τα παρακαλετά τύπου ¨σας παρακαλώ μη με σκοτώσετε, τι σας έκανα; λυπηθείται με κ.τ.λ. ΔΕΝ ΠΙΑΝΟΥΝ. Τι τον περάσατε τον serial killer κανένα αισθηματία που με το πρώτο παρακαλετό θα αρχίσει να χαρίζει ζωές; Το ταμείο ανεργίας περιμένει κύριοι και κυρίες μου και δεν είναι εποχές για σκόντο.

Κανόνας 6. Περιέργως οι ψιλό ξενέρωτες γκόμενες και τα πιτσιρίκια ζουν μέχρι το τέλος οπότε αν έχεις κανένα τέτοιο στην παρέα κόλλησε μαζί του σαν βδέλλα.

Κανόνας 7. Έχε μαζί σου ένα δορυφορικό τηλέφωνο. Είναι σίγουρο ότι όταν το χρειαστείς το κινητό σου δεν θα έχει σήμα.

Κανόνας 8. Έχε φουλαρισμένο με βενζίνη το αμάξι και έχε μαζί σου ότι ανταλλακτικό μπορείς να κουβαλήσεις. Επίσης έχε αντικλείδια του αμαξιού πάνω σου, μέσα στο αμάξι, πάνω από το αμάξι κ.τ.λ.

Κανόνας 9. Μην είσαι περίεργος. Εσύ θα βγάλεις το φίδι από την τρύπα βρε αδερφέ. Άσε τους άλλους να το παίξουν ήρωες.

Κανόνας 10.(και τελευταίος) Ποτέ μα ποτέ μην πάς για διακοπές σε ένα μέρος που υπάρχει η φήμη για το ότι έχει πεθάνει κάποιος εκεί ή πως υπάρχει στοίχειωμα ή δεν ξέρω και εγώ τι άλλο κουφό μπορεί να ισχύει. Η ιστορία είναι αληθινή και κατά πάσα πιθανότητα αν πας εκεί θα την έχεις ….γαμήσει(το είπα όσο ευγενικά μπορούσα).

Αυτά για σήμερα. Ελπίζω στους γνώστες του θέματος να τους υπενθύμισα μερικά πράγματα και τους νέους να τους έκανα σοφότερους. Bye!

Πιτσιρικάδες με...κότσια!

Αναφορά σήμερα σε πιτσιρικάδες οι οποίοι αν και μικροί σε ηλικία δεν δίστασαν να τα βάλουν με το KAKO!!!
Ξεκινάω την ανάρτηση μου με τον Tim(Kevin Connors) από το Phantasm III: Lord Of The Dead(1994) ο οποίος είναι ίσως από τους πιο αρχιδάτους πιτσιρικάδες που έχει πάρει το μάτι μας σε horror movie καθώς δεν διστάζει να τα βάλει με τον Tallman έχοντας στο οπλοστάσιο του μέχρι και freesbie με ξυραφάκια στην άκρη του(ακολουθεί η απόδειξη).

Ζητείται Serial Killer

Ή αλλιώς γιατί η κινηματογραφική βιομηχανία δεν μας έχει προσφέρει κάποιον αξιοπρεπή serial killer τα τελευταία χρόνια. Έναν serial killer horror icon όπως ο Jason, o Freddy και οι υπόλοιποι και οι οποίοι διασκέδασαν γενιές και γενιές horror fans και οι φιγούρες τους έγιναν από κουκλάκια μέχρι και αφίσες στους τοίχους των δωματίων εφήβων και όχι μόνο οπαδών.

Στις δεκαετίες των '70s και '80s είχαμε έναν πραγματικό οργασμό ταινιών με serial killers. Για κάποιο λόγο οι ταινίες του είδους όπου κάποιος ψυχικά διαταραγμένος έχοντας κάποιες φορές υπεράνθρωπες δυνάμεις μακέλευε ότι ζωντανό οργανισμό περνούσε από μπροστά του έκανε πάταγο και συνεχίζει να κάνει πάταγο μέχρι και τις μέρες μας. Το θέμα είναι ότι στις μέρες μας η κινηματογραφική horror βιομηχανία πορεύεται ως επί το πλείστον με τους χαρακτήρες που γνωρίσαμε εκείνα τα χρόνια καθώς οι όποιες προσπάθειες για είσοδο νέων χαρακτήρων στο χώρο απέβη άκαρπη.
Εντάξει, εντάξει κάποιοι θα πουν ρε φίλε o Jigsaw από το Saw γέννημα θρέμμα των '00s δεν σου λέει τίποτα; Ε λοιπόν αγαπητοί μου φίλοι όχι δεν μου λέει. Για την ακρίβεια ενισχύει το ερώτημα της ανάρτησης Ζητείται Serial Killer. Εάν τα τελευταία χρόνια η βιομηχανία του horror έχει να μας προσφέρει ένα μόνο χαρακτήρα που ομολογουμένως έκανε κάποια αίσθηση στο κοινό(αν και προσωπικά δεν συμπαθώ ιδιαίτερα ούτε αυτόν αλλά ούτε και τις ταινίες της σειράς Saw) δεν νομίζω ότι είναι και ιδιαίτερα τιμητικό για αυτή. Οι υπόλοιποι serial killers που μας έγιναν γνωστοί όπως ο Creeper από το Jeepers Creepers(2001) και ο Chromeskull από το Laid To Rest(2009) δεν κατάφεραν να αποκτήσουν το κοινό των ογκόλιθων του είδους.
Τα αίτια τώρα για την ύπαρξη αυτού του φαινομένου ίσως να πρέπει να αναζητηθούν στον κορεσμό του κοινού(πόσους horror χαρακτήρες να αντέξει και αυτό), στην έλλειψη έμπνευσης των δημιουργών αλλά και στο γεγονός ότι ο παλιός είναι αλλιώς που έλεγε και το άσμα και ξέρει να κάνει σωστά τη δουλειά του καλύτερα από τον καθένα.
Κλείνω το ντεμπούτο της στήλης ότι να 'ναι με την άποψη ότι σαν τον Jason και τον Freddy και τους υπόλοιπους παλιούς του είδους χαρακτήρες δύσκολα θα ξαναδούμε. Βέβαια εδώ είμαι για να διαψευσθώ, κάτι το οποίο δεν θα με χάλαγε καθόλου να σας πω την αλήθεια.

Με την κάμερα να τρέμει…

Ήταν 1999 όταν προβλήθηκε το Blair Witch Project στις κινηματογραφικές αίθουσες προκαλώντας σάλο στο φιλοθεάμον κοινό. Στην ταινία αυτή παρακολουθούμε μία παρέα φοιτητών που ξεκινούν να γυρίσουν ένα ντοκιμαντέρ γύρω από το μύθο μίας μάγισσας που λέγεται πως ζει σε ένα δάσος της Αμερικανικής υπαίθρου. Η πρωτοποριακή της κινηματογράφηση με κάμερες handycam υπό την μορφή ντοκιμαντέρ(αναφέρονται σαν faux documentary και mockumentary), το εκπληκτικό marketing που προηγήθηκε της ταινίας αλλά και το σενάριο της εκτίναξε την ταινία στα ύψη καθιστώντας την ένα από τα καλύτερα horror movies ever. Ο τρόπος κινηματογράφησης με το συνεχές ταρακούνημα και την απότομη εναλλαγή των πλάνων προσέφερε ένα πρωτόγνωρο ρεαλισμό στο φίλμ καθώς τίποτα δεν φαινόταν στημένο(ταυτόχρονα όμως προσέφερε και αρκετές “αναταράξεις” στους θεατές). Αυτός ο τρόπος κινηματογράφησης απέκτησε πολλούς οπαδούς παγκοσμίως(αλλά και φανατικούς εχθρούς) και η τεχνική της ακολουθήθηκε από πολλούς δημιουργούς οι περισσότεροι εκ των οποίων μπορεί και να μην είχαν τα απαραίτητα χρήματα για το έργο τους οπότε αυτός ήταν ένας εύκολος και φθηνός τρόπος για να κάνουν τη δημιουργία τους πραγματικότητα.